1999

Fragment artykułu „Jogin z Żelaza” z magazynu Diamentowa Droga nr 24, zima 1999 / 2000 rok:
(…) Każdy ośrodek tworzą ludzie. Budynki, cała infrastruktura są czymś wtórnym i stają się naturalnym skutkiem ich aktywności. W przypadku ośrodków miejskich, najczęściej jest tak, że kilkadziesiąt osób organizuje miejsce wspólnych medytacji. Ten cel może zostać osiągnięty bez konieczności drastycznego zmieniania dla sprawy, całego stylu życia. Dzieje się to niejako przy okazji. Wszyscy, którym na tym zależy, nie opuszczając swoich mieszkań, nie porzucając pracy i studiów, mogą skutecznie wspierać swój ośrodek.
W Gdańsku i w Warszawie obserwujemy obecnie przykłady tego, co można w ten sposób osiągnąć. Natomiast zlokalizowany na wsi ośrodek w Kucharach spoczywa na barkach zaledwie kilku osób, które przecież nie wywodzą się z okolicznych chałup.